Bij het bepalen van het te volgen cursusniveau hanteren veel personeelsfunctionarissen, cursisten en opleidingscentra de klassieke indeling "basis (ook wel beginner) - gevorderd". Een basiscursus houdt dan in dat een eindgebruiker kennismaakt met de basisvaardigheden van een bepaald pakket. Gevorderd heeft in het algemeen betrekking op technieken die als moeilijker beoordeeld worden of die niet direct nodig zijn bij de alledaagse werkzaamheden.

Een andere indelingsmethode die wel eens wordt gebruikt is de indeling op basis van functies. Bij deze methode wordt rekening gehouden met de functie van de medewerker. Zo kan bij een toepassing voor tekstverwerking onderscheid worden gemaakt tussen tekstverwerking voor secretariële, voor administratieve en voor commerciële medewerkers. De indeling basis-gevorderd wordt meestal ook bij deze functiegerichte trainingen gehanteerd. De veelheid aan technieken en mogelijkheden is dan alleen wat anders geordend, namelijk gericht op de functie-uitoefening.

In de praktijk blijkt de scheiding tussen basisgebruikers en gevorderde gebruikers echter niet zo eenvoudig te maken. Het niveau van medewerkers wordt vaak afgeleid vanuit het aantal trainingen dat gevolgd werd, het aantal jaren dat met de PC wordt gewerkt en vanuit het soort werk dat met de PC wordt verricht. Met behulp van dat veronderstelde niveau moeten dan beslissingen worden genomen inzake nieuwe trainingen bij wijziging van de werkzaamheden, van de functie of van het software-pakket.

EduPlan's FTW indeling
Omdat de zojuist geschetste indelingen eigenlijk niet goed zijn, ontwikkelde EduPlan een fijnmazigere indeling: de FTW indeling, oftewel een indeling naar functie/toepassing/werkwijze. Allereerst wordt gekeken naar de soort functie van de cursist: eindgebruiker/helpdesk/applicatie-beheer/applicatie-ontwerp. Vervolgens is er een onderverdeling naar de status van de toepassing: gesloten, aangepast of open. Tenslotte is belangrijk wat de werkwijze van de PC-gebruiker is: routinematig, creatief of specialistisch.